غلامرضا جلالى ( گروهى از پژوهشگران )

450

مشاهير مدفون در حرم رضوى ( فارسي )

مذكور را مأمور كرد به سرعت به‌سوى فارس حركت كنند و با قشونى از الوار و كهگيلويه روانه هرات شوند . آنها نيز طبق دستور متوجه هرات شدند و با نيروهايى از خراسان به جنگ دلاور خان حركت كردند . « 1 » جنگ‌هاى بين سرداران و طوايف تايمنى بيش از يك ماه به طول انجاميد و عاقبت دلاور خان كه از حسين شاه افغانى هم كمك مىگرفت شكست خورد و احمد خان به همراه طهماسب به هرات برگشت . « 2 » در سال 1148 ه . ق احمد خان هم در دشت مغان حضور يافت و به همراه طهماسب خان و حسنعلى معيرباشى مأمور بود كه با رايزنى در بين خوانين و امرايى كه حضور داشتند زمينه قبول پادشاهى نادر را فراهم آوردند و در اين كار خويش موفق شدند . « 3 » بعد از پايان مراسم تاجگذارى نادر شاه‌طهماسب ، خان جلاير همراه رضا قلى ميرزا فرزند نادر روانه بلخ شدند و با شكست ابو الفيض خان ، حاكم ماوراءالنهر به پيش روى خود در نواحى داخل تركستان ادامه دادند . اين امر موافق طبع نادر نيفتاد و براى بازگرداندن آنها احمد خان مروى را با نامه‌هاى توبيخ‌آميز خطاب به طهماسب خان و رضا قلى ميرزا روانه ماوراءالنهر كرد و به او دستور داد كه خان جلاير را تأديب كند ؛ احمد خان راهى آن مناطق شد اما به علت يخبندان نتوانست از جيحون بگذرد بنابراين چاپارى فرستاد تا رضا قلى خان و سپاهش به بلخ برگردند . احمد خان طبق دستور نادر در حضور جمع به ظاهر طهماسب را تنبيه كرد و اختيار همه امور رضا قلى ميرزا را خود برعهده گرفت . او به تدريج موقعيت خوبى به دست آورد به‌طورى كه طهماسب خان را كنار زد اين قضيه موجب ايجاد عداوت بين دو سردار شد . بعد از مدت كوتاهى احمد خان مريض شد و در اثر آن فوت نمود . بنا به قولى وى توسط طهماسب خان جلاير

--> ( 1 ) - همان 1 / 4 ( 2 ) - همان 1 / 440 ( 3 ) - همان 2 / 453